|
 دلتنگی بیستم
امام علی (ع):فضیلت آدمی به اراده های بلند است نه به استخوانهای پوسیده ی گذشتگان.
سلام به همه دوستای گلم.....
چه خبرا؟؟؟؟خوش میگذره؟؟؟با تابستون و بیکاری چیکار میکنین؟؟ ؟؟از مسافرتا چه خبر؟!!!!
من که ترم تابستونو هم گرفتم البته گرچه کمه ولی خوب باز بهتر از هیچیه دیگه.....توی خونه حوصلم سر میره...پایه ی بیرون رفتنم ندارم ...نمیتونم که مثل دیوونه ها خودم تنها واسه خودم برم بیرون.. ....تنهایی هم که فکرای جورواجور میزنه به کله آدم....پس همون بهتر که یه کلاسی چیزی باشه که سرگرم شم....
راستی یادم رفت بگم. ...درگذشت خسرو شکیبایی رو به همه تسلیت میگم...خیلی بده که وقتی یه نفرو از دست میدیم تازه یادمون بهش میافته که ااا اینم بوده.. .. فکر کنم به خاطر اینه که ما همیشه دوست داریم چیزایی رو داشته باشیم که نداریم و به داشته هامون فکر نمیکنیم....متأسفم....روحش شاد و یادش گرامی.......مرگ پایان کبوتر نیست...
بعدها
مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از امواج نور
در زمستانی غبار آلود و دور
یا خزانی خالی از فریاد و شور
مرگ من روزی فرا خواهد رسید:
روزی از این تلخ و شیرین روزها
روز پوچی همچو روزان دگر
سایه ای ز امروزها،دیروزها!
دیدگانم همچو دالانهای تار
گونه هایم همچو مرمرهای سرد
ناگهان خوابی مرا خواهد ربود
من تهی خواهم شد از فریاد درد
می خزند آرام روی دفترم
دستهایم فارغ از افسون شعر
یاد می آرم که در دستان من
روزگاری شعله میزد خون شعر
خاک می خواند مرا هردم به خویش
می رسند از ره که در خاکم نهند
آه شاید عاشقانم نیمه شب
گل به روی گور غمناکم نهند
بعد من ناگه به یک سو می روند
پرده های تیره ی دنیای من
چشم های ناشناسی می خزند
روی کاغذ ها و دفترهای من
در اتاق کوچکم پا می نهد
بعد من ،با یاد من ،بیگانه ای
در بر آیینه می ماند به جای
تار مویی،نقش دستی ،شانه ای
میرهم از خویش و می مانم ز خویش
هر چه بر جا مانده ویران می شود
روح من چون بادبان قایقی
در افقها دور و پنهان میشود
می شتابد از پی هم بی شکیب
روزها و هفته ها و ماه ها
چشم تو در انتظار نامه ای
خیره میماند به چشم راه ها
لیک دیگر پیکر سرد مرا
می فشارد خاک دامنگیر خاک
بی تو،دور از ضربه های قلب تو
قلب من می پوسد آنجا زیر خاک
بعدها نام مرا باران و باد
نرم می شوید از رخسار سنگ
گور من گمنام می ماند به راه
فارغ از افسانه های نام و ننگ
نوشته شده توسط ستاره در یکشنبه 30 تیر1387 ساعت 1:50 | لینک ثابت |
عنوان بیست و سوم
چگونه فراموشت کنم.......
چگونه فراموشت کنم
چگونه فراموشت کنم تورا
که از خرابه های هرزگی به قصر سپید عشق هدایتم کردی
و عاشقی بیقرار و یاری با وفا برای خویش ساختی
آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی
و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی
و با صداقت عاشقانه ات دلش را به درد آوردی
چگونه فراموشت کنم تورا
که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم
و طپش قلبت را حس می کردم و به جستجوی یافتنت
به درگاه پروردگارم دعا می کردم
که خدا پس کی اورا خواهم یافت
چگونه فراموشت کنم تورا
که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم
برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه ی خاطرات مرده اند
دستم را به تو میدهم قلبم را به تو میدهم
فکرم را به تو میدهم بازوانم را به تو می بخشم
و نگاهم از آن توست و شانه هایم که نپرس
دیگر با من غریبه اند و تمامی لحظه ها تو را میخواهند
و برای عطر نفسهایت دلتنگی میکنند
چگونه فراموشت کنم تورا که قلم سبزم را به تو هدیه کردم
که حتی نوشته هایت همرنگ نوشته هایم باشد
پیشترها سبز را نمیشناختم بهتر بگویم با سبز رفاقتی نداشتم
سبز را با تو شناختم و دلم میخواهد که با یاد تو همیشه سبز بنویسم
دستت را به من بده فکرت را به من بده
سرت را روی شانه هایم بگذار و بگذار عطر نفسهایت را میان هم قسمت کنیم
گریز.....
از هم گریختیم
و آن نازنین پیاله ی دلخواه را دریغ
بر خاک ریختیم!
جان من و تو تشنه ی پیوند مهر بود،
دردا که جان تشنه ی خود را گداختیم!!
بس دردناک بود جدایی میان ما
از هم جدا شدیم و بدین درد ساختیم.
دیدار ما که آن همه شوق و امید داشت
اینک نگاه کن که سراسر ملال گشت.
و آن عشق نازنین که میان من و تو بود
دردا که چون جوانی ما پایمال گشت!!
با آن همه نیاز که من داشتم به تو،
پرهیز عاشقانه ی من ناگریز بود
من بارها به سوی تو بازآمدم ولی
هر بار دیر بود!!
اینک من و توییم دو تنهای بی نصیب
هر یک جدا گرفته ره سرنوشت خویش
سرگشته در کشاکش طوفان روزگار،
گم کرده همچون آدم و حوا بهشت خویش!!
حالا که با هم یکی شدن دلامونو /حالا که جاده ها افتادن به پامونو/
یکی از اون بالا انگار داره میشنوه صدامونو/
به گمونم که اثر داره دعامونو/
همسفر ای هم ستاره راه بیفتیم که خودش داره هوامونو/
دل اون سوخته برای گریه هامونو/خودش داره هوامونو/
کلید بارون تو دستامونه میشیم روونه شونه به شونه /
میشه هر سنگ بیابون برای ما یه نشونه/
که بتونه مارو تا کنار دریا برسونه/
همسفر ای هم ستاره سر رو شونه های من بذار دوباره/
وقتی برفا آب بشن رودخونه سر رو شونه ی دریا میذاره...
نوشته شده توسط ستاره در جمعه 21 تیر1387 ساعت 2:42 | لینک ثابت |
انرژی مثبت
سلااااااااااااام به همگی 
من دوباره برگشتم... ......
چه خبرا؟؟؟؟؟؟با تابستون و گرما چیکار میکنین؟؟؟؟؟؟.........
من که اصلا طاقتشو ندارم.....
خوب بعد از یه مدت کوتاه که دوباره برگشتم چطوره بریم سراغ یه قسمت دیگه از مثبت اندیشی که با انرژی شروع کنم....باشه؟؟؟؟؟؟؟
پس بخونینش.... ..... قابل توجه اون دوستی که گفته بود وای چقد انرژی منفی.....
من واقعا انرژی منفی بهتون میدم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!اگه اینجوریه بهم بگین......
البته فکر میکنم کسایی که یه مقدار بیشتری از مطالب منو خوندن باید بگن چون شاید مثلا یه دوست تازه بیاد و من همون موقع مطلبم یه کم غمگینانه باشه...به هر حال زیاد تو فکرش نرید. 
**قبل از خوابیدن جملات مثبت خود را تکرار کنید:من سرزنده و پر انرژی هستم.من جذابم و سرشار از اعتماد به نفسم.....
**هر زمان ویژگی منفی خود و هر فرد دیگری به ذهن شما خطور کرد سعی کنید ویژگی های مثبت خود و او را نیز یادآوری کنید.
**اگر ذهن بتواند چیزی را تصور و باور کند،حتما می تواند آن را بدست نیز بیاورد.
**ویلیام جیمز:مردان شجاع فرصت می آفرینند،ترسوها و ضعیف ها منتظر فرصت می نشینند.
**کسی که باور دارد تواناست ،تواناست و آن کسی که در توانایی خود تردید می کند در نا توانی باقی می ماند و این یک قانون مسلم و تردید ناپذیر است.
**اگر و شاید دو لغت کوتاه هستند که ابتکار عمل را از بین می برند.
**قدرت مغز میتواند معجزه بیافریند اگر فقط به خودم تلقین کنم که :من میتوانم.
**اعتقاد درونی به اینکه شما قدرت انجام کاری را دارید و لیاقت رسیدن به مقصد را هم دارید، ضامن موفقیت شماست.
**اگر به حالتی رسیدید که دیگر میلی به سعی کردن مجدد ندارید ،در واقع به خودتان یاد داده اید که هیچ راهی ندارید.
**شما می توانید موفق شوید.شما قادرید همین امروز با تغییر دادن دیدگاه ها و رفتار هایتان هر تغییری که می خواهید در زندگی خود صورت دهید.
باز من اومدم تا از عشق بگم /حکایتی قدیمی رو تازه تر بگم /
چه باور کنی چه نه تو این دنیا عشق هست عاشق هست/واسه هر دلی دلداری هست/
اگه عشق یادت رفته برو دفتر خاطراتتو ورق بزن/برو به کوچه قدیمی سری بزن/
برو نامه ای به یار بنویس/ از دل و دیدار بنویس/تویی که بی گل نشستی/
تویی که از درد خبر نداری/ تو زندگیت فقط دل شکستی/ تو خیال خودت مست مستی /
اگه به دل شکستنه من شاهم /آره من پادشاهم/ اما من تا حالا دل یه عاشقو نشکستم/
من تاحالا تو مرگ دل به تماشا ننشستم/ من فقط قصه نوشتم/
من مثل تو به قتل دل ننشستم/ حالا تو گوش بده/ یه روزی میرسه دلت آتیش میگیره/
جهنم رو روی زمین می بینی/ پس اگه عاشقته بازیش نده/ تو هم عاشق باش/
واسه یه بارم که شده از جنس دل باش/ لذتشو احساس کن/ چشماتو به این دنیا باز کن/
با عشق نفس بکش /عشق قصه ای است که کسی به پایانش نبرده است/
حقیقتی است که کسی شبیه آن ندیده است/ پس تو هم عاشق باش……
نوشته شده توسط ستاره در شنبه 15 تیر1387 ساعت 2:10 | لینک ثابت |
دلتنگی نوزدهم
سلاااااام 
امیدوارم که همگی خوب باشین........اول از همه عذرخواهی میکنم که دیر آپ کردم....آخه موقع امتحاناست دیگه.........(واسم دعا کنین. )
چون میدونم که دلتون واسم تنگ میشه گفتم خبرتون کنم که یه کم دیر به دیر میام.......
امیدوارم همتون موفق باشین....... ....
مجنون لیلی
کنار سیب و رازقی نشسته عطر عاشقی/ من از تبار خستگی بی
خبر از دلبستگی ،عاااااشقم/ ابر شدم صدا شدی /شاه شدم گدا
شدی/ شعر شدم قلم شدی/ عشق شدم تو غم شدی /لیلای من
دریای من آسوده در رویای من/ این لحظه در هوای تو گم شده در
صدای تو /من عاشقم مجنون تو گمگشته در بارون تو/ مجنون لیلی
بی خبر در کوچه هایت در به در/ مست و پریشون و خراب هر آرزو
نقش بر آب /شاید که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت/ کنار هر
ستاره ای نشسته ابر پاره ای/ من از تبار سادگی بی خبر از
دلدادگی، عاااااشقم/ ماه شدم ابر شدی /اشک شدم صبر شدی/
برف شدم آب شدی/ قصه شدم خواب شدی/ لیلای من دریای من
آسوده در رویای من /این لحظه در هوای تو گم شده در صدای تو/
من عاشقم مجنون تو گمگشته در بارون تو/ مجنون لیلی بی خبر در
کوچه هایت در به در/ مست و پریشون و خراب هر آرزو نقش بر آب/
شاید که روزی عاقبت آروم بگیرد در دلت...
دانی از زندگی چه می خواهم؟ من تو باشم تو،پای تا سر تو
زندگی گر هزار باره بود بار دیگر تو،بار دیگر تو
وای باران، باران.. شیشه ی پنجره را باران شست
از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
(خیلی اینو دوست دارم....شعره رو میگم....)
فعلا بای............
نوشته شده توسط ستاره در شنبه 1 تیر1387 ساعت 9:48 | لینک ثابت |
انرژی مثبت
سلام به دوستای خودم...
خوبین ؟ خوشین؟ سلامتین؟ این چند روز تعطیلی رو چیکار کردین؟ خوش گذشته؟؟؟؟
امیدوارم واسه همه به خوبی گذشته باشه...اتفاقات واسه من که کماکان میافته و هی من شاخ در میارم از بعضی چیزااااا!!!!
خوب گفتم بعد از این مدت تعطیلی شاید موافق باشین که قسمت سوم انرژی مثبت رو بذارم....
میدونم که مثل همیشه از ته دلتون درکشون میکنین و براتون مفید خواهد بود.(امیدوارم)
پس اینم از قسمت سوم::::
**یکی از سخت ترین و مقاوم ترین چیزهای دنیا ذهنی پر از امید است،به طوری که هیچ یک از مشکلات دشوار نمیتواند در برابر آن ایستادگی کند.
**شما می توانید با اندیشه های نادرست، خود را بیمار کنید و یا با تفکر درست به خود سلامت و تندرستی ببخشید.
**آنچه برای انسانها غیر ممکن است برای خدا غیر ممکن نیست.
**بیشتر آنچه نگرانش هستیم اتفاق نمی افتد.
**هر روز فقط به فکر همان روز باشید و نگران هفته ی بعد نباشید.
**تفکر و زندگی غلط می تواند باعث تضعیف شخصیت شود.این امر نیز منجر به ناراحتی های عصبی می گردد و ناراحتی های عصبی حتی ممکن است باعث مرگ بیمار شود.
**مغز عظیم ترین نیروگاه انسانیست.حال ببینید با داشتن چنین مرکز انرژی در خود چگونه این منبع عظیم را به هدر می دهیم و انرژی آن را بیهوده تلف می کنیم.
**ما خود مسئول خوب و بد زندگی خویش هستیم زیرا دنیای ما در نتیجه ی طرز فکر ما به وجود می آید. در صورتی که مثبت بیاندیشیم زندگی و دنیا هم بر وفق مراد ما خواهد شد.
**یکی از بهترین عوامل در رسیدن به اعتماد به نفس کامل ،احترام به خویشتن است.
**این اتلاف انرژی است که بخواهیم نگران اتفاقات آینده که هیچ کنترلی روی آنها نداریم باشیم.واقعیت این است که آینده هنوز اتفاق نیفتاده و گذشته هم قرار نیست تکرار شود.
نوشته شده توسط ستاره در دوشنبه 20 خرداد1387 ساعت 1:28 | لینک ثابت |
|
